Çok ümitsiz olduğum zamanlarda oluyor.
Dikkatimi toplamak için satırlarca yazılar yazabilmek için günlerce kafa yorduğumda oluyor.
Kendi mabedimde kendi kendime olmak en verimlilik sağladığım ,üretkenliğimin en yoğun olduğu ,ümitsizliğimin yok olduğu vakitlerdir benim için..
Duvarların boyalarında fırça izleri arayabilecek dikkatle duvarları incelerken , yazılardan kopup gitmiş olurum.Sayfa sayfa karaladığım defterimi,çoğu zaman sinirli çoğu zamanda göz yaşlarıyla doldurur.
Ümitsizliğin ruhumdan çıkışını hayranlıkla yolcu ederdim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder