Öfkeler de yenik düşmek ruhumu incitiyor.Acıtmak istiyorum seni ve sana ait olan her şeyi.Canına okumak ,içimdeki öfkeyi sayfalara dökmektense sana uygulamak istiyorum.Acıtıldım fazlasıyla neden ,nasıl,savunmasızca..
Hep ayrı ,hep farklı olmak ,anlaşılamamak yordu beni..
Her şey normal bir tek ben farklı ,her şey olağan bir tek ben tezat
Karmaşıklıklar için de yakıyor omuzlarımı
İçimden geçen nefes batıyor.
Öfkelenmemem gerekliydi.Pembe bulutlar uçuşmuş kaybolmuş kararmış
Kalbime isler vurmuş,nefesim daha da batar olmuştu.
Duymak istemiyorum,sığınmak istiyorum bir yerlere ama sığamıyorum,yüreğim kocaman
Bulamıyorum bir yer aranıyorum bakıyorum etrafa sığamıyorum.
Öfkem bedenimden,yüreğimden taşıyor.
Belki unuturum diye yumuyorum gözlerimi,kapıyorum kulaklarımı dünya alemine
Huzurun koynunda olmak için dalıyorum rüyalar dünyama,kayboluyorum umursamazca.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder