KUMSALDAKİ YANLIZLIK

Karanlık her yer,
Tek duyduğum ses deniz dalgası,tek kokan koku tenimdeki güneş yağı
Tenimin tüm yüzeyleri deniz tuzu kaplı
Kumlara saçlarımı dağıtarak uzandım.
Aklımda tek bir şarkı ,Birden söylemeye başladım.
Sarhoş balıkçılar kadar edalı...
Deniz,mehtap,kumsal anlatan şarkılar
Kimseden ses,soluk alamayacağım uzaklıkta kaybolmuş gibi
Hayatın manasını yakalama gayesiyle
Ay'ın  aydınlattığı gökyüzünde
Ilıman rüzgarların esişi,dalgaların uğultusuyla birleşince
Ruhumdaki coşku selleri tüm yaralarıma  merhem,sıkıntılarımı kulaklardı ettirdi.
Karanlık,deniz ve ay
Yanlız kalmak...
Yanlızlığı anlayarak yaşamak
Zevkini tatmak
Daha ne kadar korkutucu olacak....

ŞİDDETİMLE BOY ÖLÇÜŞEMEZSİN

           Öfkeler de  yenik düşmek ruhumu incitiyor.Acıtmak istiyorum seni ve sana ait olan her şeyi.Canına okumak ,içimdeki öfkeyi sayfalara dökmektense sana uygulamak istiyorum.Acıtıldım fazlasıyla neden ,nasıl,savunmasızca..
Hep ayrı ,hep farklı  olmak ,anlaşılamamak yordu beni..
       Her şey normal bir tek ben farklı ,her şey olağan bir tek ben tezat
Karmaşıklıklar için de yakıyor omuzlarımı
İçimden geçen nefes batıyor.
         Öfkelenmemem gerekliydi.Pembe bulutlar uçuşmuş kaybolmuş kararmış
Kalbime isler vurmuş,nefesim daha da batar olmuştu.
Duymak istemiyorum,sığınmak istiyorum bir yerlere ama sığamıyorum,yüreğim kocaman
Bulamıyorum bir yer aranıyorum bakıyorum etrafa sığamıyorum.
       Öfkem bedenimden,yüreğimden taşıyor.
Belki unuturum diye yumuyorum gözlerimi,kapıyorum kulaklarımı dünya alemine
Huzurun koynunda olmak için dalıyorum rüyalar dünyama,kayboluyorum umursamazca.

YAZARKEN DALAR GİDERİM

   Çok ümitsiz olduğum zamanlarda oluyor.
Dikkatimi toplamak için satırlarca yazılar yazabilmek için günlerce kafa yorduğumda oluyor.
Kendi mabedimde kendi kendime olmak en verimlilik sağladığım ,üretkenliğimin en yoğun olduğu ,ümitsizliğimin yok olduğu vakitlerdir benim için..

     Duvarların boyalarında fırça izleri arayabilecek dikkatle duvarları incelerken , yazılardan kopup gitmiş olurum.Sayfa sayfa karaladığım defterimi,çoğu zaman sinirli çoğu zamanda göz yaşlarıyla doldurur.
   Ümitsizliğin ruhumdan çıkışını hayranlıkla yolcu ederdim.

ÇEKİNGEN RÜZGARLAR

Yazmaya çekinmeye başladım
Ne gerek var bu isteksizliğe ifade edebilecekken  duygularımı
İçime atmış olmam neden
Sayfalarca yazardım anlamlı anlamsız
Belki bir gün.. diye biriktirirdim ,
Desteler yapar ayrı ayrı saklardım
Bu özen bu istek nerede saklı şimdi
Çok dikkate almış olmam ne katti ki bana
Kendime,gelecegime olan saygımı körelltim.
Bir küçük kıza bir çoçukluğa hayran kalakala
hasret kala kalateselli buldum.
Çoçuk kahkalarında
Korkar oldum yanlzlıktan kimsesiz sahipsiz kalmaktan
Umarsız olmak ne hayal bana
Acı veriyor bu hassas kalbim
Her esen rüzgar şamar misali sendeliyor yüreğimi
Dile getirmeye olan korkumu
Yazarak teselli bulabilmek için belkide
 Telaşım,heyecanım tamamen yüzeyde...

İÇİMDE BİR KIPIRTI VAR

Heyecanım yadsınamaz hiç bir şekilde
Nefes alışverişleri düzensizleşti gitgide
Yeni bir hayat nasıl bu kadar yakınlarda
Bekleyiş,umut,çaresizlikte geldi geçti
Artık yeni umutlar ,yeni bekleyişler
Yeni heyecanlarla omuz omuza
Sözlerin bittiği,yüreğin bir adım atmaya davet çıkardığı dakikalar
o kadar yüzeydeki
Derinlikler kopamadı,derin yaralarla
Umudun farkına varamadığı heyecanla
Çaresiz vicdansızlıkları kulak ardı etti.
Duymadı acıtan vecizeleri
Duymadı
Hissetmedi acıtabilcek dokunuşları
Artık yeni bir hayat kurmaya bir adım yaklaşmış olan
yürekleri bir adım yaklaşmış olan yürekleri hiçbir serzeniş savuramaz
efkarlı çığlıklarda..
Göz bebekleri çakıl taşları kadar olmuş
Basınç artmış sanki,çarpıntılarda yürek duramıyor oralarda
Yürekler bile artık dayanamamış
O da isyanlarda o da yeni bir hayata adım atmakta
Kalp atışları her defasında daha heyecanla çarpmakta...


İLAY POLAT