yoksun

efkar kaplamış esrarlı akşamları
sessiz sedasız kaçmaktı niyetim bu çıkmazdan
sonsuz bir sızı kapladı suçsuz avuçları
haykırıyor gözlerdeki  acımasız avunuşlar
 nefesin mi kesildi gece bu daha yeni başladı
 susuz kalmış ırmak gibi gözyaşına muhtaç kaldım esrarlı akşamlarda
son kez diye diye bir daha yapıyorum,
atlıyorum acı dolu yollara gecenin karanlığı beni içine çekiyor,
konuşamıyorum
konuştukça boğuluyorum
avuçlarımdan kanlar boşalıyor
duyamıyorum duyamıyorum  nefesini hissedemiyorum
biliyorum görüyorum sen yoksunn